podcast.de
Anmeldung
Anmeldung Registrierung
Auto Hell Dunkel
Erweiterte Suche
  1. Startseite
  2. Podcasts
  3. Morze możliwości Podcast
Morze możliwości

Morze możliwości

Katarzyna Tubylewicz Neueste vor 1 Woche

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii i Polsce, o życiu...

Kunst Politiknachrichten Soziologie Gesellschaft & Kultur
Zu Sammlung hinzufügen

Du hast noch keine Sammlungen.
Teilen Kommentare Alle Episoden anzeigen

Episoden

Dieser Podcast wird gerade aktualisiert – wir suchen nach neuen Episoden …

#061 Zbroja ze skrzydeł, śledztwo w sprawie Anne Carson, „Fauda” i algorytmy

1 Stunde 4 Minuten
Jak przeżyć październik? Można słuchać szwedzkich bardów (bardzo w stylu Cohena), Joakima Thåströma (to on każe uzbroić się w skrzydła) i Larsa Winnerbäcka.

Jeszcze ciekawiej odkrywać nie tylko twórczość, ale także postać Anne Carson. Nobel dla niej został w Polsce przyćmiony nową powieścią polskiej Noblistki oraz faktem, że czekamy na dodruki książek. Tymczasem Carson jest wyjątkowo ciekawa: to bardzo ekscentryczna hellenistka, Kanadyjka, ale także obywatelka Islandii, wybitnie intelektualna akademiczka, która chętnie zanurza się w pop kulturze. W czytaniu wymagająca i cudownie lapidarna (co ciekawe, nie tylko oszczędność słów łączy ją z pozornie zupełnie inną Annie Ernaux), na wskroś klasyczna i na wskroś nowoczesna, pisze tak, jakby gatunki literackie w ogóle nie istniały. Jest tak bardzo swoja własna i niezależna, że istnieje duża szansa, że nie wybierze się w grudniu po Nobla do Sztokholmu. Dlaczego warto ją odkrywać?

W kinach można zobaczyć „W sieci konsekwencji” Aarona Sorkina. Szesnaście lat po sukcesie radosnego „The Social Network” poznajemy ciemną stronę Marka Zuckerberga. Ten film o dziennikarskim śledztwie nie stanie się klasykiem jak „Wszyscy ludzie prezydenta”, ale warto go zobaczyć, bo to dokument epoki. No a Jeremy Strong w roli  Zuckerberga jest genialny i przerażający – ta rola to polityczny manifest.

A dlaczego właśnie teraz oglądam „Faudę” (ja, która zasadniczo w ogóle nie oglądam tego typu seriali) ? I dlaczego ten izraelski serial jest pasjami oglądany w krajach arabskich? Dlaczego zachwycam się nim nie tylko ja, ale także znana szwedzka pisarka mieszkająca w Brazylii?O tym wszystkim i jeszcze paru innych rzeczach posłuchacie w nowym odcinku Morza możliwości. A 25 października czas na kolejne spotkanie klubu książki Matronek i Patronów podcastu. Tym razem czytaliśmy książkę tak uroczą, że wszystkim Wam ją polecam, to „Jak wychować zająca”  Chloe Dalton.

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz

️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz

Możesz mnie też znaleźć tu:

Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial

Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/

www.katarzynatubylewicz.pl

️ Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz

#060 Biblia dla zsekularyzowanych, Mankell z zaświatów i doskonały „Fiord”

57 Minuten
Szwecja uchodzi za jeden z najbardziej zsekularyzowanych krajów świata, ale za najważniejsze wydarzenie tegorocznych Targów Książki w Göteborgu uznano prezentację nowego przekładu Biblii (dokładniej Nowego Testamentu).  W pierwszy dzień adwentu 200 000 egzemplarzy nowego tłumaczenia zostanie rozdane wiernym w kościołach.

Dlaczego Judasz w nowym przekładzie Biblii już nie zdradza, Junias został Junią, a Jezus nie spotyka „paralityka” tylko mężczyznę, który jest sparaliżowany?Jak Biblia wpłynęła na czytelnictwo w Szwecji, jak się ją reinterpretuje? I co dziś wiemy o błędach w biblijnych przekładach?

Henning Mankell nie żyje od roku 2015, a kiedy jeszcze żył, wyraźnie mówił, że nie wyobraża sobie, aby inny autor kontynuował kiedyś jego opowieść o Kurcie Wallenderze i jego córce Lindzie. Żyjemy jednak w czasach, w których wola autora oraz jego prawa niekoniecznie mają znaczenie dla wydawców. Wydawnictwo Norstedts, któremu prawa do książek Mankella sprzedał po śmierci pisarza jego syn, zatrudniło  już autorkę, która pracuje nad kolejną książką o detektywie z Ystad. Znak czasów?

Świetny, nagrodzony Złotą Palmą film Cristiana Mungiu „Fiord” miał właśnie premierę w Szwecji, porusza skandynawskie trudne tematy znane już z … polskiego kina i literatury. Chodzi o zderzenie imigrantów o konserwatywnych poglądach z państwem (nad)opiekuńczym (jak nazwał je Maciej Czarnecki w książce o Norwegii). Mungiu nie feruje ocen, a jego film w wyjątkowo wnikliwy sposób opowiada o jednym z wielkich, pełnych napięcia pytań współczesności: jak – i czy -  okazywać tolerancję wobec tego, co zdaje się wsteczne i nietolerancyjne? Słowami szwedzkiej dziennikarki film ten zadaje też pytanie: „w którym momencie nordycki oparty na racjonalność system zasad sam zaczyna przypominać surową, ateistyczną religię”. Sam reżyser na spotkaniu ze szwedzkimi widzami powiedział, że szczególnie interesuje go dziś to jak liberalna, tolerancyjna większość i tak bywa nietolerancyjna.

Będzie też o tym, że potrzebujemy spotkań, w których jest bliskość i dystans zarazem, czegoś na kształt kręgów kobiet lub kręgów mężczyzn, tyle, że to wcale nie muszą być kręgi!

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz

️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz

Możesz mnie też znaleźć tu:

Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial

Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/

www.katarzynatubylewicz.pl

️ Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz

#059 Problem Czarnego Piotrusia, zmienna dusza szwedzka i polski design

58 Minuten
(00:00:00) #059 Problem Czarnego Piotrusia, zmienna dusza szwedzka i polski design

(00:04:56) Wystawa polskiego designu w Willi Gawrońskich w Warszawie

(00:10:52) Czarny Piotruś

(00:44:56) Samotne prace - listy od czytelniczek

(00:50:15) O książce, która mnie czytelniczo ożywiła

Świetna wystawa polskiego designu w Willi Gawrońskich w Warszawie uświadamia, że Polska ma i to od dawna wspaniałe wzornictwo przemysłowe, szkopuł w tym, że mało kto o tym wie.

W Szwecji wybory wygrali Socjaldemokraci i lewica, ale słowami dziennikarza Martina Gelina „Potrzeba więcej niż jednych wyborów, żeby odzyskać dawną, tolerancyjną Szwecję”. Gelin pisze w „The Guardian”, że jego ojczyzna w ostatnich latach straciła duszę i weszła „w nową erę okrucieństwa”. Według mnie, dopóki w demokracji są tacy sygnaliści jak Gelin, aż tak źle nie jest, ale Szwecja zmieniła się i to radykalnie w ciągu zaledwie 11 lat.

W tym odcinku Morza możliwości przyglądamy się tym zmianom bliżej, nie dlatego, że podcast ma jakieś szczególne ambicje bycia podcastem politycznym. Chodzi o coś innego i bardzo uniwersalnego oraz wartego przemyślenia. Szwedzki przykład idealnie ilustruje, co dzieje się w społeczeństwach, w których pojawia się partia populistyczna, albo grupa ludzi identyfikowanych przez większość jako wyznawcy złych wartości i nosiciele zła. Bardzo często dochodzi do tego, że reszta społeczeństwa zaczyna budować swoje poczucie bycia dobrymi (a nawet bardzo dobrymi) jedynie poprzez stawianie oporu „Czarnemu Piotrusiowi” .

Można w tym zacietrzewieniu nawet uznać, że świat i ludzie są idealnie dobrze, i tylko Czarny Piotruś staje na drodze do raju na ziemi. Dość często zapomina się przy okazji, że każdy człowiek nosi w sobie i jasność, i ciemność, i że jeśli jesteśmy dobrzy, bo nienawidzimy złych, może się nagle okazać, że staliśmy się do nich … podobni. W ogóle tracenie uważności na własną ciemność jest dla nas ludzi bardzo niebezpieczne. A tracimy ją, kiedy skupiamy się na Czarnym Piotrusiu. W coraz bardziej polaryzującym się świecie to zjawisko narastająco ważne.

Mieszkający w Szwecji białoruski dramaturg i tłumacz Dmitri Plax powiedział w jednym z wywiadów: „Chciałbym wiedzieć, czy da się w jakiś sposób przewidzieć moment, w którym dobro zamienia się w zło. Bo niestety zdarza się to bardzo często.” . W tym odcinku nie ma oczywiście odpowiedzi na tak postawione pytanie, ale jest opowieść o tym, jak bardzo łatwo mogą się zmienić  wartości wyznawane przez większość i co temu sprzyja.

Będą też kolejne listy słuchaczy o różnych formach samotności w pracy, a także „Zakazany dzienniki  Valerii C” Alby de Céspedes, który nie jest „arcydziełem”  jak donosi wydawnictwo, ale jest książką naprawdę świetną, wciągającą i bardzo wartą przeczytania.

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz

️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz

Możesz mnie też znaleźć tu:

Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial

Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/

www.katarzynatubylewicz.pl

️ Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz

#058 Odpoczynek, dom i lek na brak namiętności

58 Minuten
Skończyły się wakacje i wszyscy rzucili się do pracy, a dokładniej: wpadli w przepracowanie, które jest tak immanentną cechą współczesnej kultury, że w niemal każdej dziedzinie życia nastawieni jesteśmy na produktywność i maksymalizację efektów. Tymczasem „człowiek nie jest maszyną, nawet jeśli kapitalizm uporczywie próbuje go do tego sprowadzić”. Chyba musimy nauczyć się odpoczywać naprawdę (nie po to, by zaliczyć nowe wrażenia na wakacjach)  O kulturze przepracowania świetnie pisze Mona Chollet w książce „Nie dać się poczuciu winy”. Czy wiecie, że wg niej wygląda na to, że współczesna ludzka fascynacja kotami ma silny związek z tym, że one po prostu są: wspaniałe i całkowicie nieprzydatne, a poczucie winy jest im uczuciem nieznanym?

W Sztokholmie powstało właśnie pierwsze w Szwecji „centrum regulacji układu nerwowego” czyli odpoczynku, jeśli takie centrum powstaje w kraju, w którym cztery tygodnie urlopu latem to norma, to coś jest na rzeczy, kapitalizm odebrał nam naturalną zdolność odpoczywania.

Dla wielu ludzi odpoczynkiem może być dom, ale czym on w ogóle jest? Na to pytanie odpowiedziało wiele Patronek i Patronów Morza możliwości, w tym odcinku posłuchacie ich przemyśleń.A w „Księdze duchów” Siri Hustvedt pisze o domu tak: „W tym domu wołaliśmy do siebie z różnych pięter; w zielonych fotelach w salonie czytaliśmy na głos rękopisy – on moje, a ja jego; siedzieliśmy w ogrodzie, a ja wskazywałam rozwijające się tulipany lub róże w szczycie kwitnienia, bo obawiałam się, że zapomni spojrzeć i przeoczy ten moment. Róże kwitną teraz bez niego.” Ta książka napisana po śmierci męża Paula Austera jest nierówna, chwilami świetna i przejmująca, chwilami przydałby się jej… redaktor. Za to genialnym filmem, którego nie wolno przegapić jest dokument o Siri Hustvedt (w którym pojawia się też Paul Auster) „Dance Around the Self”. Bardzo Wam go polecam!

A poza tym, jeśli ktoś jeszcze nie zobaczył wspaniałej komedii (czy tragikomedii?) Olivii Wilde  „Zaproszenie”, to czas biec do kina. To kameralne, zbudowane na dialogu i doskonałej grze aktorskiej kino, jakie kocham. Opowieść o tym, jak bardzo może nie działać niby dobre małżeństwo i co z tym ewentualnie zrobić - jednoznacznego przepisu jednak brak. Film ten może budzić niepokój w kraju, w którym za długie pożycie małżeńskie można otrzymać odznaczenie prezydenta (moi szwedzcy znajomi są w szoku, że tak jest), ale jest naprawdę mądry, zabawny i nie do przegapienia. A w dialogach słychać - zwłaszcza w słowach Piny granej przez Penelope Cruz - wiele myśli uwielbianej w Polsce Esther Perel, która była konsultantką filmu.

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz

️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz

Możesz mnie też znaleźć tu:

Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial

Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/

www.katarzynatubylewicz.pl

️ Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz

#057 Samotność psychologa i powieść o USA i Nigerii, która tłumaczy nam Polskę

52 Minuten
„Amerykaana” Chimamandy Ngozi Adichie to przepiękna, pochłaniająca powieść o emigracji i powrocie do domu, o inności, o kolorze skóry i rasizmie, o kobietach i mężczyznach, a może przede wszystkim o miłości. 

Niesamowite jest to, że historia Ifemelu, która wyjeżdża z Nigerii do USA i Obinze, który z kolei szuka bezskutecznie szczęścia w Wielkiej Brytanii, aby powrócić do Lagos i tam zrobić karierę, jest powieścią, którą na wiele sposobów można uznać za bardzo …polską. Tak, książka o Nigerii sprzed dwudziestu paru lat: rozwijającej się, niesłychanie dynamicznej, konserwatywnej (a czasem nagle nie), religijnej, patriarchalnej i pełnej barokowych hierarchii  oraz korupcji jest na wiele sposobów brakującą nam, świetną powieścią o polskiej transformacji lat ’90 . Naprawdę! „Amerykaana”  to ta powieść, której nam zabrakło i dostajemy ją teraz w prezencie zza morza, w nowym, świetnym tłumaczeniu Kai Gucio. Temat emigracji z kraju uważanego na Zachodzie za gorszy, albo po prostu z kraju, o którym niemal nikt nie ma pojęcia to ponownie wątek, w którym swoje losy i doświadczenia rozpozna wielu Polaków. I jeszcze ciekawszy jest temat powrotu do kraju, który to powrót po latach jest zawsze nową formą emigracji (a to temat w Polsce nadal aktualny). Nawet w historiach damsko-męskich widzę wiele zaskakująco polsko brzmiących wątków, choć zarazem ta książka to przecież fascynujący, barwny społeczno-obyczajowy fresk o zupełnie innych niż nasz światach. I czyta się to jak najbardziej wciągający kryminał.

Wspaniała jest postać głównej bohaterki – Chimanda Ngozi Adichie twierdzi, że w jej rodzinnej Nigerii wiele kobiet nie lubi Ifemelu. Dlaczego? Ha, to też pachnie mi czymś znanym!Warto dodać, że Adichie jest uwielbiana w Szwecji i wymieniana wśród oczywistych kandydatek na Nobla, a jej książka o feminizmie („We Should All be Feminists”) jest tu zalecana jako lektura szkolna . Autorka mieszka nadal w USA, ale twierdzi, że jej dom to i tak Nigeria. Przyjaźni się z Michelle Obamą. Zazdroszczę wszystkim, którzy „Amerykaana” jeszcze nie czytali, ale zgadzam się też z Justyną Sobolewską, która twierdzi, że powieść ta robi piorunujące wrażenie także przy ponownej lekturze.

Będzie też o bardzo rzadko omawianym rodzaju samotności, a mianowicie o samotności w pracy. Poruszam ten wątek w mojej książce „Samotny jak Szwed?”, w której szukam najbardziej samotnego zawodu świata, ale tym razem posłuchacie słów psycholożki, która twierdzi, że nie ma bardziej samotnego zawodu od zawodu psychologa. Dlaczego?! A może są jeszcze inne zawody, w których samotność odczuwa się szczególnie dotkliwie?I na koniec: krótko, ale mocno o Szwecji przed wyborami.

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz

️ Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz

Możesz mnie też znaleźć tu:

Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial

Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/

www.katarzynatubylewicz.pl

️ Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz
In Podcasts werben
Schalte jetzt Werbung in Podcasts.

Über diesen Podcast

Morze możliwości – podcast Katarzyny Tubylewicz Podcast dla tych, którzy nieustannie zastanawiają się nad życiem i są go równie nieustannie ciekawi. Tematy społeczne, kulturalne, polityczne i egzystencjalne, o Szwecji, Skandynawii i Polsce, o życiu pomiędzy krajami (rozdzielonymi morzem!), o samoświadomości i kreatywności, o literaturze, i o jodze oraz poszukiwaniach harmonii, i optymizmu wśród chaosu.  Zaprasza pisarka, dziennikarka, tłumaczka i kulturoznawczyni Katarzyna Tubylewicz. Możesz wesprzeć ten podcast na Patronite: https://patronite.pl/katarzynatubylewicz Możesz mnie też znaleźć tu: Fb: https://www.facebook.com/KatarzynaTubylewiczofficial Instagram: https://www.instagram.com/katarzyna_tubylewicz/ www.katarzynatubylewicz.pl Montaż podcastu: Alicja Siarkiewicz
Webseite
Morze możliwości
Urheberangabe
Katarzyna Tubylewicz
Durchschnittliche Länge
Ø 57 Min.
Erscheinungsweise
Alle 2 Wochen
Letzter Check
vor 2 Tg.
Zuerst veröffentlicht
vor 1 Mon.
Podcast melden

„Morze możliwości“

Worum geht es? Danach fragen wir noch nach dem Grund.

Abonnenten

Teilen

Mein Archiv

Deine Privatkopie der Folgen, die du nicht verlieren willst.

Podcast-Folgen verschwinden. Feeds werden auf die letzten Episoden gekürzt, Hoster räumen alte Dateien ab, Formate wechseln den Anbieter und lassen ihr Archiv zurück. Mit „Mein Archiv“ sichert podcast.de die Folgen deiner Podcasts für dich — angefangen bei den ältesten, denn die sind zuerst weg.

  • Deine gesicherten Folgen bleiben hörbar, auch wenn das Original offline geht.
  • Auch Folgen, die im heutigen Feed gar nicht mehr stehen — podcast.de kennt sie noch.
  • Herunterladen bleibt möglich, solange die Folge beim Podcaster liegt. Der zählt seine Abrufe wie bisher.
Startet bald

Sei beim Start von Mein Archiv dabei

Mein Archiv ist fast fertig. Trag dich ein, dann bekommst du eine E-Mail, sobald es losgeht – und bist von Anfang an dabei. Wir schreiben dir nur zum Start, keine Werbung, keine Weitergabe deiner Daten.

Du bekommst zuerst eine Bestätigungsmail. Abmelden geht jederzeit. Datenschutz