To jest rozmowa, do której zbieraliśmy się przez 3 lata. I ogromnie
się cieszę, że w końcu możemy się nią z Wami podzielić.
Kiedy w grudniu 2020 roku Maciek - którego poznałem lata wcześniej,
jako osobę zaangażowaną w ewangelizację i promowanie wartości
pro-life - ogłosił publicznie, że odchodzi z Kościoła, bardzo mnie
to poruszyło.
Wysłałem mu wtedy taką wiadomość: „Dzięki za Twoją szczerość.
Perspektywy nieznanego i niewiedzenia są mi mega bliskie. Trzymaj
się dzielnie”. W tamtym okresie sam mierzyłem się z własnym
kryzysem bycia w Kościele i również ruszałem w nieznane, po 11
latach odchodząc z redakcji DEON.pl.
Kilka miesięcy później zaproponowałem Maćkowi i jego żonie Natalii
nagranie podcastu. Chciałem się z nimi spotkać, bo bardzo cenię ich
wrażliwość. Byłem też - i wciąż jestem - przekonany, że my katolicy
musimy uważnie wsłuchiwać się w to, co mają do powiedzenia ludzie,
którzy odchodzą z naszej wspólnoty.
Wtedy - z rożnych powodów - nasze spotkanie nie doszło do skutku.
Dalej jednak z dużym zaciekawieniem obserwowałem, co się u nich
dzieje i czym się dzielą w mediach społecznościowych.
W końcu 13 marca 2024 roku Maciek opublikował tekst, w którym
napisał: „Kiedy (ponad 3 lata temu) odchodziłem z Kościoła,
wkroczyłem na przeciekawą drogę, która w połowie zeszłego roku
doprowadziła mnie do... Jezusa. Jak bardzo krindżowo by to nie
brzmiało, to właśnie opuszczenie przysłowiowego stada dało mi
szansę na chwycenie prawdziwej relacji z Pasterzem. Takiej relacji,
jakiej chyba nigdy nie miałem”.
Niedługo później usiedliśmy z Maćkiem w mieszkaniu rodzinki
Białobrzeskich, Natalia zabrała dzieciaki na spacer (dzięki,
Natalia, za stworzenie nam przestrzeni do spokojnego spotkania!),
włączyliśmy dyktafon i zaczęliśmy rozmawiać.
Już dawno nie miałem szansy wysłuchać tak szczerej opowieści o
wierze, wątpliwościach i poszukiwaniu Boga. Poznajcie historię
nietypowej - a dla mnie również przepięknej - duchowej drogi Maćka
Białobrzeskiego.
PS. Pierwotnie zaproponowałem, żebyśmy naszą rozmowę odbyli we
trójkę, razem z Natalią, ale Natalia w chwili obecnej jest na takim
etapie życia, że nie chce publicznie dzielić się swoimi
doświadczeniami i przemyśleniami związanymi z tematyką poruszaną w
podcaście, co oczywiście szanuję. Jeszcze raz dzięki, Natalia, za
stworzenie nam przestrzeni na rozmowę i ciepłe przyjęcie w Waszym
domu, w którym - mimo że byłem u Was pierwszy raz - czułem się
przyjęty jak wieloletni przyjaciel.
***
Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki
społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również
powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi
dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów.
Dołącz do grona moich Patronek i Patronów:
https://patronite.pl/piotrzylka
***
Więcej odcinków podcastu:
http://piotrzylka.pl/category/podcasty/
***
Zapraszam też na:
FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
SPOTIFY: https://open.spotify.com/show/6EAcqwXrv2zwJtDAVSDw7C
Kommentare (0)
Melde dich an, um einen Kommentar zu schreiben.