Brat Andrzej - zakonnik utrzymujący się z pracy własnych rąk (m.in. w hipermarkecie, na budowie, jako elektryk). Jest małym bratem Jezusa

Andrzej od prawie 50 lat jest zakonnikiem. Ale takim trochę
nietypowym.

Kiedy wiele lat temu zaczął zastanawiać się nad swoim powołaniem, w
jego sercu pojawiła się taka myśl: chciałbym być takim księdzem
albo zakonnikiem, który nie będzie żył gdzieś obok, oddzielony od
świeckich, ale razem z nimi. Chciałbym z nimi pracować i normalnie
zarabiać na swoje utrzymanie. I dzięki temu być bliżej nich i
lepiej rozumieć ich pytania, codzienne wyzwania i problemy.

Co więcej - miał równocześnie intuicję, że wszystkie tzw. „usługi
duchowe” powinny być darmowe. „Bo darmo otrzymaliśmy, więc darmo
powinniśmy dawać. A nie za pieniądze” - mówi.

Jak pewnie się domyślacie, dość szybko zderzył się ze ścianą. Od
mistrza nowicjatu jezuitów usłyszał, że musi sobie wybić takie
pomysły z głowy i że taka droga jest niemożliwa.

Ale Andrzej się nie poddawał, był uparty w swoich poszukiwaniach i
ufał swojemu sercu. I dzięki temu udało mu się odnaleźć wspólnotę,
w której może żyć, tak jak mu się od początku marzyło.

Jest zakonnikiem, który - już jako osoba konsekrowana - pracował
między innymi w hipermarkecie, na budowie, jako elektryk i jako
tzw. złota rączka.

Czego nauczył się pracując w Realu? Kim są mali bracia i małe
siostry Jezusa? Dlaczego podejmując pracę zatrudniają się na
podstawowych stanowiskach i nie zostają kierownikami, nawet jeśli
ktoś im to proponuje? Czym jest duchowość Nazaretu?

Andrzeja pytam też o to, jak odnajduje się w Kościele. Za co kocha
naszą wspólnotę, a co go w niej boli? Rozmawiamy o jednej z
największych pokus, której - niestety - Kościół katolicki od wieków
konsekwentnie ulega, czyli o pokusie wprowadzania chrześcijaństwa
za pomocą władzy i przemocy, bez szacunku dla wolności i
wrażliwości każdego człowieka. 

Mimo, że na co dzień jest raczej spokojnym i cichym człowiekiem, w
trakcie naszego spotkania nie gryzł się w język i momentami mówił
bardzo dosadnie. „W tym gnoju - że tak powiem - jest skarb. Dla
mnie to jest jedyny skarb, który w jakiś przedziwny sposób daje mi
sens życia i radość”.

Jak dokopać się do tego skarbu? I czym on właściwie jest?
Zapraszamy do wysłuchania naszej rozmowy.

***

Kilka przydatnych linków do stron związanych z tematyką naszej
rozmowy:

- o duchowości Nazaretu i Karolu de Foucauld:
https://malybrat.opole.pl/
- o małych braciach Jezusa: https://malibracia.pl/
- o małych siostrach Jezusa: https://male-siostry-jezusa.org/

***

Moja praca autorska i wszystkie inne działania są możliwe dzięki
społeczności, która wspiera je finansowo. Ten materiał również
powstał dzięki ich wsparciu. Każda złotówka od Was umożliwia mi
dalsze działanie w wolności i planowanie kolejnych projektów.
Dołącz do grona moich Patronek i Patronów:
https://patronite.pl/piotrzylka

***

Więcej odcinków podcastu:
http://piotrzylka.pl/category/podcasty/

***

Zapraszam też na:

FACEBOOK: https://www.facebook.com/piotrzylkablog
INSTARGAM: https://www.instagram.com/piotrekzylka/
SPOTIFY: https://open.spotify.com/show/6EAcqwXrv2zwJtDAVSDw7C