Misza Czerniak - Nie jestem tęczową zarazą. Jestem człowiekiem. Jestem LGBT. Jestem w związku. Jestem wierzący. Jestem w Kościele.

Z Miszą poznaliśmy się wiele lat temu w Taizé. Ale dopiero teraz
podzielił się za mną swoją historią.

Od kilku miesięcy pracowała we mnie myśl, żeby oddać głos osobie
LGBT, która jest wierząca i – czasem wbrew wszystkiemu – wciąż
uważa Kościół za swój dom.

Misza od dziecka czuł, że jest „inny”. Ale środowisko, w którym
dorastał, nie pomagało mu w zrozumieniu samego siebie. Wręcz
przeciwnie. Jeśli będąc małym chłopakiem w szkole od rówieśników
słyszysz o „pedałach”, a w Kościele, że jesteś złem, to nie masz
bezpiecznych warunków do odkrywania prawdy o swojej
orientacji.

Kiedy Misza zrozumiał, że jest osobą homoseksualną, równocześnie
uwierzył, że może się z tego wyleczyć. I „leczył” się przez
kilkanaście lat. Aż doszedł do ściany i zrozumiał, że to droga
donikąd.

To jest historia o stopniowym odkrywaniu własnej tożsamości, latach
walczenia z samym sobą, o przemocowym traktowaniu osób LGBT w
społeczeństwie i w Kościele. I w końcu o odwadze, samoakceptacji,
wierze w Boga, który nie jest tyranem, ale czułym Ojcem i walce o
bardziej ewangeliczny Kościół.

W naszej rozmowie mierzymy się też z tymi wszystkimi argumentami
wracającymi w kato-internetach i na ambonach w stylu: "Nie potępiam
człowieka tylko jego grzech" albo "Święty Paweł mówi, że
homoseksualizm to..." itd.

Zapraszam Was do uważnego wysłuchania mądrego i odważnego
człowieka, który przeszedł bardzo trudną drogę. Ja jestem pod
wielkim wrażeniem jego wrażliwości, siły i wiary.